Terugblik optreden winnaars VCP 2015

16 mei 2016


Op de koudste eerste pinksterdag in Nederland van de afgelopen 80 jaar werden de leden van de VriendenVereniging Theaters Tilburg verwarmd met een gloedvol en indrukwekkend pianorecital door de beide winnaars van de VCP 2015.
Het publiek kwam ondanks, of wie weet juist dankzij, het koude en winderige weer in groten getale af op het aantrekkelijke programma dat gebracht werd door Felix Justin (juryprijs) en Tianhong Yang (jury- en publieksprijs).

Voor het eerst in het inmiddels vijf-jarig bestaan van de VriendenCultuurPrijs werd er door de jury een gedeelde eerste prijs toegekend. Dat dit geheel terecht was, kon deze ochtend door het enthousiaste publiek worden ervaren. Beide eersteprijswinnaars genoten zichtbaar van de belangstelling, ze speelden trefzeker en overtuigend, en hadden schijnbaar weinig last van zenuwen.

In de kleine Studiozaal zit het publiek altijd erg dicht op de spelers, maar dat geeft het concert juist om die reden ook een intiem karakter; de eerste rijen kunnen welhaast de ademhaling van de pianist, of het eventuele gekraak van de kruk horen.
Felix Justin opende het concert met de laatste, en volgens velen, belangrijkste sonate van Joseph Haydn. Zoals hij het publiek vermeldde, is deze sonate uit 1794 gecomponeerd in Engeland, en wordt daarom door pianisten en musicologen vaak de "Londense Sonate" genoemd.
Bij de uitvoering van Justin viel in het eerste en derde deel het snelle maar gelukkig transparante passagewerk op, en in het langzame middendeel werd er mooi tijd genomen om klank te maken en optimaal gebruik te maken van de "echo in de vleugel" (half-pedaal).
De Medtner-sonate is minder bekend bij het grote publiek. Medtner was een tijdgenoot van Rachmaninoff; her en der zijn er echo's te horen van de complexe klankstructuren en virtuoos passagewerk dat de stukken van deze landgenoot kenmerkt. De ingetogen sfeer en het meanderende karakter dat deze sonate kenmerkt (met name in het lang uitgesponnen hoofdthema) overheersten daarentegen. Een bijzonder werk, dat mooi verstild en teder vertolkt werd door Felix Justin.
Op deze middag maakte penningmeester Wim Knapen gebruik van de gelegenheid om alsnog de trofee te overhandigen aan de laureaat; een prachtig glazen ontwerp met de lier van Apollo erin verwerkt.
Justin eindigde zijn recital met twee korte werken van de Indonesische componist en mede-landgenoot Jaya Suprana. Het instrument bij uitstek van zijn thuisland, de gamelan, verwerkt Suprana in deze beide composities. Met name in het tweede stuk was Felix Justin's affiniteit met de jazz goed hoorbaar; met ritmische accenten in het passagewerk van de rechterhand omspeelde hij zeer virtuoos de ostinate baslijn.

Tianhong Yang opende haar recital met het eerste deel uit de 'Waldstein-sonate' van Beethoven. Indrukwekkend hoe ze het enorme dynamische contrast dat de muziek van Beethoven domineert tot uitdrukking bracht. Als een ware klavierleeuwin stortte Tianhong Yang zich op deze beroemde sonate. Beheerste timing en ontspannen maar expressief spel kenmerkten haar hele uitvoering.
Net als Felix Justin wist Tianhong Yang het half-pedaal optimaal te benutten, wat met met name in de Bach/Liszt prelude en fuga mooi tot uitdrukking kwam: net als een groot orgel in een kerk bootste ze op die manier de natuurlijke echo van een dergelijke ruimte na. Ook hier overheerste transparant spel; de stemmen van de zeer moeilijk te spelen fuga waren uitstekend van elkaar te onderscheiden. De technisch veeleisende baspartij aan het slot van de fuga, die door organisten met de voeten wordt bespeeld, noteert Liszt voor de pianist (uiteraard) in donderende octaven in de linkerhand. Deze octaven kondigden aldus het slotstuk van de middag aan: de hondsmoeilijke tweede Sonate van Rachmaninoff. Tianhong Yang koos voor de 'revised edition' uit 1931, dat wil zeggen; deze duurt een minuut of tien korter dan het oorspronkelijk in 1913 gecomponeerde werk. Voor een luisteraar die dit stuk voor het eerst hoort wellicht een muzikaal moeilijk te bevatten pianowerk, maar ik raad u in dat geval aan deze sonate nog eens te beluisteren op cd (de Philips opname uit 1994 van Zoltán Kocsis is zeer aan te bevelen!); het is een in vele opzichten dankbare luisterervaring. Met een imposante akkoordenvloed zigzaggend over het hele klavier sloot Tianhong Yang de sonate, en aldus haar recital af.

Het publiek verliet de studiozaal niet voordat het lang en daverend had geapplaudisseerd voor de beide laureaten. Opgewarmd de winderige en bij vlagen verregende meimarkt op? Dit recital deed in elk geval weer met grote nieuwsgierigheid uitzien naar wat de editie van de VCP 2016 voor klaviertalenten zal brengen; in september aanstaande, bij de eerste ZOS van het nieuwe seizoen, zult u dit weer kunnen gaan beluisteren in onze prachtige en kleurrijke concertzaal!

 

 

 

 

Terug naar de vorige pagina
Totaaloverzicht

site powered by Toelgroep concept + creatie