Terugblik op Chopinlezing van 7 januari 2018

11 januari 2018

Verslag Chopinlezing 7 januari 2018 door Simon van het Hoff. (muziekdocent / pianoleraar)

Er komen veel mensen op deze lezing af, Vrienden van Theaters Tilburg, maar ook andere belangstellenden, zoveel dat er zelfs stoelen bijgeplaatst moeten worden. In de Audaxzaal is het warm en gezellig, met –uiteraard- welkomstmuziek van Chopin, gespeeld door Simon. Na een kort welkomstwoordje van de voorzitter neemt Simon het woord, met de mededeling dat het hier niet om een concert, maar om een lezing gaat.
Simon’s persoonlijke fascinatie met Chopin heeft ermee te maken dat Chopin niet veel, maar wel weergaloze muziekstukken schrijft. Nog steeds trekt zijn muziek volle zalen - ook nu weer, blijkt. Ook in de Tilburgse concertzaal is op de woensdag na de lezing Alberto Ferrero te horen die drie stukken van de prachtige muziek van Chopin vertolkt.

Wie is Chopin? (1810-1849)

Chopin is, aldus Simon, niet (alleen) de bleke, weke man die ‘lieve’ nocturnes schrijft, maar ook de man van de vele ‘spierballenstukken’, waarin zijn virtuositeit getoond wordt.
Chopin is een wonderkind; hij wordt ‘de nieuwe Poolse Mozart’ genoemd. Krijgt tot zijn 6e jaar les van zijn moeder, later van een vioolleraar. Hij is zeker beïnvloed door Bach; diens polyfonie kun je in al Chopin’s werken beluisteren. Chopin schreef alleen pianomuziek en is daarin een meedogenloze perfectionist: hij doet soms jaren over een compositie. Hij had podiumangst en een afkeer van grote concerten. Ook in zijn tijd wordt Chopin zeer gewaardeerd, al snel wordt hij gezien als een jonge exuberante virtuoos.
De drie elementen die alle muziek in zich draagt: melodie, ritme en harmonie, worden bij Chopin alledrie op een vernieuwende manier ingezet. Ter illustratie van de genialiteit van Chopin’s muziek demonstreert Simon ons die drie grondslagen van de muziekelementen door een melodie te laten horen die niet klopt, een ritme dat de compositie verstoort en een harmonie die nergens naar lijkt. Zo ervaart het publiek wat de muzikale grondelementen betekenen en hoe virtuoos Chopin hiermee omgaat.
Chopin wordt gezien als de melancholicus van het onvervulde verlangen: hij moet zijn vaderland op zijn 20e ontvluchten en is er nooit teruggekeerd. Ook een gebroken hart wil nog weleens helpen om mooie weemoedige muziek te componeren, in Chopin’s geval was dat zijn liefde voor Constance Gladkowska.

Chopin is, behalve componist ook acteur, karaktertekenaar en komediant. Hij kan met zijn elastieken gezicht, zijn lengte van 1.70 meter en zijn gewicht van 40 kilo mimespelen als de beste. Daarnaast speelt hij door zijn bijzonder ontspannen polsen – de essentie van goed spelen- zelf fenomenaal piano.
In de Parijse salons is Chopin veelvuldig te vinden. Hij is een dromerige androgyne romanticus, een dandy en meesterimprovisator, die niet schroomt om ook woede, angst en pijn uitbundig te etaleren in zijn stukken. Hij is lichtgeraakt, snel ontvlambaar en humeurig.
Om aan te tonen wat ervoor nodig is om de pittigste stukken van Chopin te spelen speelt Simon er een aantal met behulp van audio-ondersteuning. Hij springt op en neer op zijn pianokruk; het ziet er uit als een uiterst inspannende gymnastiekoefening.
Maar voor wie denkt dat we alleen fortissimo muziek hebben gehoord laat Simon ons ook horen hoe de zachte muziek van Chopin klinkt. Alleen uit te voeren op een excellente vleugel- aldus Simon.

Kortom, het publiek is het er en masse over eens dat we een geweldige zondagmiddag beleven. Vooral door de bevlogen en getalenteerde spreker, die ons met zijn aanstekelijke enthousiasme absoluut dichter bij de schoonheid van de muziek- in dit geval die van Chopin- brengt.

 

Terug naar de vorige pagina
Totaaloverzicht

site powered by Toelgroep concept + creatie